این داستان شرح بسیار زیبا و اموزنده ای هستش نوشته "دکتر عصمت کوشکی", خوندنش رو به همه دوستان توصیه میکنم:-) : 

یک روز تعطیل بود که فلورا دوست دیانا به پانسیون ما امد.او دختری متفاوت بود و همین تفاوت باعث می شد برای ما جذاب به نظر برسد.رفتار خاص و مودبانه و از همه مهمتر صمیمانه فلورا باعث شد که در عرض چند ساعت به یکی از دوستان صمیمی ما تبدیل شود.فلورا بی پیرایه و صاف و یکدست با انسان های اطراف خود برخورد می کرد.و این صراحت و بی پیرایگی انقدر زیاد بود که بعضی مواقع به خودم می گفتم:"ایا فلورا بر این باور است که هیچ انسان زیرک و فریب کاری در عالم وجود ندارد؟!" سرانجام طاقت نیاوردم و این سئوال را از دیانا پرسیدم. دیانا پاسخی عجیب داد! او گفت که اتفاقا انسا ن های فریب کار وقتی به فلورا می رسند درمانده می شوند و نمی دانند چه کنند! رفتار های صریح و روشن و شفاف فلورا باعث می شود که انها گمان کنند او از روی زیرکی و هوش فوق العاده این شیوه را در پیش گرفته و لذا از او حذر می کنند و یا لااقل در مقابل او کمتر دست به فریب و نیرنگ می زنند! ظاهرا خود دیانا هم از این توضیح خودش قانع نشده بود چون بلافاصله اخر جمله اش سئوالی از من پرسید و گفت: "یعنی احتمال اینکه فلورا در دام نیرنگبازان و حیله گران بیفتد وجود ندارد؟ او فوق العاده ساده است و این سادگی ممکن است به زندگی او اسیب جدی بزند؟!"

نمی دانستم چه جوابی بدهم.نیم نگاهی به چمدان حاوی کارت های جادویی پدر*انداختم و از دیانا پرسیدم:"نظرت چیست اگر از کارت های جادویی توضیح بخواهیم؟!" دیانا بلافاصله به خنده افتاد و گفت:"انگاری تو هم باورت شده که این کارت ها جادویی هستند!" و سپس صدایش را پایین اورد و ادامه داد:"هر چند من هم بر این باورم!" هم زمان به سوی چمدان دویدیم و بسته کارت ها را برداشتیم و یک کارت را به طور تصادفی از داخل ان بیرون کشیدیم. پشت کارت تصویر یک اینه قرار داشت مقابل اینه یک تابلو نقاشی شده بود که عین تصاویر تابلو در اینه معکوس شده بود.اما نکته اینجا بود که پشت تابلو یک سیب زیبا قرار داشت که چون تابلو مزاحم انعکاس تصویر ان در اینه بود در اینه دیده نمی شد. قاب تابلو و قاب اینه هر دو مثل هم بودند و حضور سیب پشت تابلو مشخص می کرد که اینه قاب دیگر است. من و دیانا مات و مبهوت به عکس خیره شده بودیم و هیچ نمی گفتیم.نفسی عمیق کشیدیم و نوشته کارت را با دقت خواندیم.نوشته این بود:

"همه خصوصیات در همه هست. همه اهنگ ها را همه انسان ها یک بار شنیده اند.همه رنگها را همه یک بار دیده اند.مهم این است که هنگام برخورد با انسان های اطراف کدام خصوصیت را از عمق وجود فرد به سطح ظاهرش بکشا نیم و کدام اهنگرا در صدای او فعال سازیم. مهم این نیست که در وجود انسان های خوب بدی را کشف کنیم و یا در کنه وجود انسان های بد به جستجوی خوبی برخیزیم.بلکه مهم این است که بی اعتنا به همه خصوصیات ناپسندیده از فرد مقابل خود بخواهیم فقط بخش های خوب وجود خود را بر ما ظاهر سازد.و این یک هنر بزرگ است که فقط انسان های فوق هوشمند از پس ان بر می ایند."

متن کارت همین بود! روی زمین نشستیم و چند دقیقه ای را در سکوت گذراندیم.دیانا با صدایی که تقریبا می لرزید گفت :"این یعنی اینکه من و تو اینه یکدیگر هستیم و هرچه تو در من می بینی چیزی است که قبلا در وجود خودت بوده است.به بیان دیگر ما ادم ها هنگام تماشای دیگران در واقع در حال دیدن خودمان هستیم؟!"

سری تکان دادم و گفتم:"شاید به همین خاطر است که وقتی عصباتی هستیم انسان های عصبانی مقابل ما ظاهر می شوند و وقتی شاد و سرخوش هستیم شادی ها در اطراف ما رخ می نمایند؟! فلورا به دلیلی درک کرده است که سادگی و صراحت و بی پیرایگی بخشی از وجود همه انسان هاست و او با نواختن عمدی اهنگ سادگی عین همین اهنگ را در وجود دیگران فعال می سازد و نتیجه کار همین است که می بینیم.یعنی انسان ها بطور ساده و روشن با او برخورد می کنند و از همنشینی و سادگی و صراحت او لذت می برند و احساس راحتی می کنند."

دیانا لختی سکوت کرد و انگاه انگار نکته ای کشف کرده باشد با زیرکی گفت:"و چقدر ساده لوح اند انسان های فریب کار و اب زیر کاه که گمان می کنند نسبت به اطرافیان خود چیزی اضافی دارند.در حالیکه خودشان با رفتارشان همین خصوصیات را در اطرافیان خود تحریک می کنند و بعد از گذشت مدت زمانی خاص همه در برخورد با او شبیه خودش عمل می کنند! به راستی چه محیط زندگی دهشت باری این ادم ها برای خود ایجاد می کنند!"

زیر لب زمزمه کردم:"مهم این نیست که پشت تابلو سیب است یا سنگ مهم این است که اینه فقط تابلو را منعکس می کند و هیچ کس نمی داند پشت تصویر قاب در اینه چه چیزی پنهان شده است."

دیانا سری تکان داد و گفت:"خوب معلوم است سیب!اما ایا اهمیتی دارد؟!"

دیگر در این مورد صحبتی نکردیم.با فلورا صمیمی شدیم مانند یک دوست.با او درد دل می کردیم مانند یک خواهر و با او از زندگی و زیبایی هایش می گفتیم مانند یک همراه.بودن با فلورا برای ما نعمتی بزرگ محسوب می شد.او نه در شعار و روی کاغذ بلکه در عمل یک شیوه موثر و زیبای زندگی را به ما اموزش می داد.وقتی وارد محفل دیگر دوستان می شدیم طبیعتا با انسان های مختلفی روبرو می شدیم.بعضی مغرور بودند و خودشان را می گرفتند و بعضی غمگین بودند.و در جستجوی کسی برای درد دل بودند. من و دیانا طبق عادت فقط با کسانی گرم می گرفتیم که با نگاهی باز و چهر ه ای گشاده مقابل ما ظاهر می شدند.اما فلورا هنرمندانه مانند جنگجو به سراغ کسانی می رفت که کمتر اجتماعی بودند و انزوا را بیشتر ترجیح می دادند.جالب این بود که فرد مغرور جمع در عرض چند دقیقه چنان با فلورا صمیمی می شد که مانند یک کودک با صدای بلند می خندید و نگاه متعجب همه را به سوی خود می کشانید.انجا بود که فهمیدم فلورا یک موجود فوق هوشمند است.هیچ کس از دوستی او در امان نبود و جالب این بود که اخر مجلس همه از ما می خواستند(البته بیشتر از فلورا) که باز هم به دیدارشان برویم.

روزی وقتی مشغول نوشیدن چای عصر بودیم از فلورا پرسیدم:"تو از ساده بودن لذت می بری! این طور نیست؟!" فلورا نگاه نافذ و شفافش را روی صورتم پاشید و گفت:"سادگی تنها شیوه ای است که جواب می دهد! هیچ گلی را روی زمین ندیدم که برای زیبا شدن به خود پیرایه ببندد ."

دیانا بلافاصله میان صحبت ما پرید و گفت:"تو عمدا با سلاح سادگی و صمیمیت و شفافیت به سراغ انسان های غیر عادی می روی و با ان ها صمیمی می شوی! درست است؟! "

فلورا تبسمی کرد و گفت:"مرا خیلی مرموز تصور نکنید.تمام کودکان عالم و تمام انسان های عارف هم همینطوری عمل می کنند.سادگی بخشی از شخصیت انهاست و به همین خاطر هم انسان از در کنار انها بودن احساس ارامش می کند! خالق کاینات همه عالم را در عین سادگی و صراحت افرید. ما ادم ها بودیم که انرا پیچیده و سخت و در هم شده دیدیم.من فقط این جور دیدن را قبول ندارم و به رسم ایام کودکی همان ساده دیدن دنیا را برگزیده ام.البته ساده لوحی با ساده نگری فرق می کند.من با وجودی که ان شیوه زندگی را بلدم اما این یکی را انتخاب می کنم و بر طبق این شیوه عمل می کنم"

کم کم داشتم سیب وجود فلورا را در ورای قاب ظاهری وجودش می دیدم. او با رفتار ساده و بی شیله پیله اش همه انسان های پیچیده و سیاست پیشه مقابلش را خلع سلاح می کرد و این صمیمیت چیزی بود که انسان های اطراف ما بیشتر از سیاست و حیله به ان نیاز داشتند.

من و دیانا فلورا را پسندیدیم و از او خواستیم تا به عنوان یک همراه با ما هم اتاق شود. از ان روز به بعد اتاق ما بوی سیب می داد.

*پدر ماریا به او مجموعه ای از کارت ها را هدیه داده بود.او اجازه داشت فقط در مواقعی که جواب معمایی را نمی دانست از این کارت ها استمداد بگیرد.این کارت ها جادویی بودند و دقایقی پس از خوانده شدن نوشته های انها ناپدید می شد.

مهم این است که بی اعتنا به همه خصوصیات نا پسندیده از فرد مقابل خود بخواهیم فقط بخش های خوب وجود خود را بر ما ظاهر سازد. و این یک هنر بزرگ است که فقط انسان های فوق هوشمند از پس ان بر می ایند. 

 نوشته "عصمت کوشکی"